Το μυστικό για μακροζωία και λεπτή σιλουέτα ανακάλυψαν ερευνητές από το Πανεπιστήμιο του Γουινσκόνσιν κατά τα πειράματά τους σε τρωκτικά. Σύμφωνα με τα ευρήματά τους που δημοσιεύονται στο Nature Metabolism, η μείωση των προσλαμβανόμενων θερμίδων συνδυαστικά με διαλειμματική νηστεία αποτελούν τη συνταγή της επιτυχίας.
Στο πλαίσιο της μελέτης, η επιστημονική ομάδα χώρισε τα πειραματόζωα -αρσενικά ποντίκια στην πλειοψηφία- σε τέσσερις ομάδες σύμφωνα με ειδικά σχεδιασμένα διατροφικά πλάνα:
- μία ομάδα που μπορούσε να τρέφεται οποτεδήποτε και με οτιδήποτε επιθυμούσαν,
- μια δεύτερη σε διαλλειματική νηστεία -μπορούσαν να καταναλώσουν μια γερή ποσότητα φαγητου σε σύντομο χρονικό διάστημα (χρονικό παράθυρο) και έπειτα αφαγία, χωρίς μείωση των προσλαμβανόμενων θερμίδων
- δύο ομάδες με 30% λιγότερες θερμίδες κατά την καθημερινή διατροφή, με τη μία σε διαλειμματική νηστεία και την άλλη σε ελεύθερο ωράριο γευμάτων.
Τα αποτελέσματα έδειξαν καλύτερη συνολικά υγεία για τα ποντίκια σε διαλειμματική νηστεία με ή χωρίς μείωση στην πρόσληψη θερμίδων συγκριτικά με εκείνα του ελεύθερου ωραρίου. Επιπλέον, η κατάσταση του ήπατος στα ποντίκια της πρώτης ομάδας επισφράγισε τον πιο υγιή μεταβολισμό.
Τέλος, τα ποντίκια που απλώς κατανάλωναν λιγότερες θερμίδες εμφάνισαν καλύτερο έλεγχο του σακχάρου του αίματος, αλλά απεβίωσαν σε νεαρότερη ηλικία, οκτώ σχεδόν μήνες νωρίτερα από τα τρωκτικά που έτρωγαν λιγότερο και σε συγκεκριμένο χρονικό παράθυρο. Όπως συμπλήρωσε ο Καθηγητής Dudley Lamming, είχαν επιπλέον τη χειρότερη συνολικά υγεία, καταλήγοντας πως τα φάρμακα ή οι διατροφικές παρεμβάσεις για τη βελτίωση της υγείας θα έπρεπε να ακολουθούν το μοτίβο της διαλειμματικής νηστείας και όχι της περικοπής θερμίδων.
Επιστημονικές ενστάσεις
Τα ευρήματα δεν έχαιραν συνολικής αποδοχής, με μερίδα επιστημόνων να υποστηρίζουν ότι δεν βρίσκουν εφαρμογή στους ανθρώπους, εξαιτίας των μεγάλων βιολογικών διαφορών ανθρώπου και ποντικιού. Όπως δήλωσε χαρακτηριστικά ο Καθηγητής Sir Stephen O’Rahilly, διευθυντής της Μονάδας Μεταβολικών Νοσημάτων του Συμβουλίου Ιατρικής Έρευνας του Πανεπιστήμίου του Κέμπριτζ, «τα συμπεράσματα είναι ενδιαφέρονται αλλά δύσκολο να επεκταθούν στον άνθρωπο».
Σύμφωνα με τον ίδιο, υπάρχουν διαφορές στην τυχύτητα των διαφόρων διεργασιών του οργανισμού μεταξύ των δύο ειδών, οπότε μια ισοδύναμη μελέτη σε ανθρώπους θα απαιτούσε από τους συμμετέχοντες να καταναλώσουν όλες τις θερμίδες που χρειάζονται για μια εβδομάδα σε μια μόνο μέρα και τις υπόλοιπες έξι να προβούν σε αφαγία. Επιπλέον, καθώς τα ποντίκια ζουν περίπου δύο έτη και ενώ το ανθρώπινο προσδόκιμο κυμαίνεται στα 80, ο καθηγητής εκτιμά τι θα χρειαστούν 50 χρόνια για να ελέγθεί αν μια τέτοια σημαντική αλλαγή στις διατροφικές μας συνήθειες μπορεί όντως να πορωθήσει τη μακροβιότητά μας.
Εν κατακλείδι, ο καθηγητής δήλωσε: «Γνωρίζουμε ότι η αποφυγή ή η μείωση της παχυσαρκίας είναι ευεργετική για την ανθρώπινη υγεία και οι κάθε άνθρωπος καταλήγει σε διαφορετικό τρόπο για να το επιτύχει. Κάποιοι μπορεί να διαπιστώσουν ότι η μείωση της συχνότητας των γευμάτων τους είναι κάτι που τους ταιριάζει».