Ο άστατος ύπνος στα 50 μπορεί να κοστίζει κάτι περισσότερο από μια δύσκολη επόμενη ημέρα. Νέα μελέτη δείχνει ότι οι συχνές διαταραχές ύπνου στη μέση ηλικία συνδέονται με λιγότερο χρόνο παραμονής στην εργασία μέχρι τα 68, ενώ ακόμη μεγαλύτερη ήταν η διαφορά για όσους κοιμούνταν συστηματικά εννέα ή περισσότερες ώρες τη νύχτα.
Η έρευνα, που δημοσιεύθηκε στο Occupational and Environmental Medicine, ανέλυσε δεδομένα από δύο μεγάλες ομάδες ατόμων από τη Φινλανδία, συνολικά 76.410 ανθρώπους ηλικίας 50 ετών και άνω. Οι επιστήμονες εξέτασαν το λεγόμενο «προσδόκιμο εργασιακού βίου», δηλαδή πόσα χρόνια αναμένεται να παραμείνει κάποιος στην εργασία μεταξύ 50 και 68 ετών, συνυπολογίζοντας μεταξύ άλλων ανεργία, αναπηρία, πρόωρη συνταξιοδότηση και θάνατο.
Τι παρατήρησαν οι ερευνητές
Στην ομάδα των 70.339 εργαζομένων του δημόσιου τομέα, οι συμμετέχοντες ανέφεραν εάν δυσκολεύονταν να αποκοιμηθούν, ξυπνούσαν πολύ νωρίς ή αισθάνονταν ότι ο ύπνος τους δεν ήταν αναζωογονητικός. Όσοι δεν αντιμετώπιζαν διαταραχές ύπνου εκτιμήθηκε ότι θα περνούσαν 13,4 χρόνια στην εργασία μεταξύ 50 και 68 ετών. Το αντίστοιχο διάστημα ήταν 13 χρόνια για όσους είχαν μέτρια προβλήματα ύπνου και 12,75 χρόνια για εκείνους με σοβαρές διαταραχές.
Πιο απλά, η διαφορά ανάμεσα στις δύο ακραίες ομάδες αντιστοιχούσε σε περίπου οκτώ μήνες εργασιακού βίου. Η συσχέτιση καταγράφηκε σε άνδρες και γυναίκες, αλλά και σε διαφορετικά επαγγέλματα.
Πόσο βλάπτουν μερικές ώρες ύπνου παραπάνω;
Ακόμη μεγαλύτερη ήταν η διαφορά όταν οι ερευνητές εξέτασαν τη διάρκεια του ύπνου. Όσον αφορά στους δημόσιους υπαλλήλους, όσοι κοιμούνταν τουλάχιστον εννέα ώρες τη νύχτα είχαν περίπου 8,5 μήνες μικρότερο εκτιμώμενο εργασιακό βίο συγκριτικά με εκείνους που κοιμούνταν 7 έως 8,5 ώρες. Στο δεύτερο δείγμα, που προερχόταν από τον γενικό πληθυσμό, η διαφορά έφτανε περίπου τα 2,5 χρόνια.
Ωστόσο, όσοι κοιμούνταν τόσο πολύ ήταν λίγοι, περίπου 2% στην πρώτη ομάδα και 5% στη δεύτερη, γεγονός που αυξάνει την αβεβαιότητα των συγκεκριμένων εκτιμήσεων. Φαινομενικά παράδοξο ήταν ακόμα ένα εύρημα, σύμφωνα με το οποίο ο ύπνος κάτω από επτά ώρες δεν συνδέθηκε με σαφή μείωση του εργασιακού βίου σε σύγκριση με τις 7-8,5 ώρες.
Γιατί οι πολλές ώρες ύπνου δεν είναι απαραίτητα η αιτία
Τα αποτελέσματα δεν σημαίνουν ότι οι εννέα ώρες ύπνου μπορούν να οδηγήσουν σε πρόωρη αποχώρηση από την εργασία. Όπως επισημαίνουν οι ερευνητές, ο παρατεταμένος ύπνος μπορεί να αποτελεί ένδειξη άλλων προβλημάτων υγείας, όπως κατάθλιψη, έντονη κόπωση ή διαταραχές της αναπνοής στον ύπνο. Επιπλέον, πρόκειται για παρατηρητική μελέτη και επομένως δεν μπορεί να αποδείξει σχέση αιτίου-αποτελέσματος.
Τα ευρήματα, ωστόσο, αναδεικνύουν τον ύπνο ως έναν ακόμη παράγοντα που αξίζει προσοχή στη μέση ηλικία. Οι ερευνητές εκτιμούν ότι η φροντίδα του ύπνου θα μπορούσε να λαμβάνεται υπόψη στις στρατηγικές για υγιέστερο και μεγαλύτερο εργασιακό βίο, μαζί με την αντιμετώπιση των χρόνιων νοσημάτων και των επιβαρύνσεων στον χώρο εργασίας.