«Δευτέρα», μία λέξη που αρκεί για να σφίξει το στομάχι των περισσότερων, ανεξαρτήτως ηλικίας ή επαγγελματικής κατάστασης.
Όμως, αν νομίζατε ότι το άγχος την πρώτη μέρα της εβδομάδας περιορίζεται στο μυαλό μας, ξανασκεφτείτε το. Σύμφωνα με νέα μελέτη του Πανεπιστημίου του Χονγκ Κονγκ, η οποία δημοσιεύτηκε στο Journal of Affective Disorders, το λεγόμενο «Άγχος της Δευτέρας» αφήνει βιολογικό αποτύπωμα στο σώμα μας, ανεξάρτητα από το αν δουλεύουμε ή όχι.
Η Δευτέρα ανεβάζει την κορτιζόλη… για μήνες
Η έρευνα, με επικεφαλής τον καθηγητή Δρ. Tarani Chandola από το Τμήμα Κοινωνιολογίας του Πανεπιστημίου του Χονγκ Κονγκ, ανέλυσε δεδομένα από 3.500 ηλικιωμένους και κατέγραψε κάτι εντυπωσιακό: Όσοι ένιωθαν αγχωμένοι τη Δευτέρα εμφάνιζαν κατά 23% υψηλότερη κορτιζόλη σε δείγματα μαλλιών τους, ένας δείκτης χρόνιου στρες που αποτυπώνεται έως και δύο μήνες αργότερα.
«Οι Δευτέρες λειτουργούν σαν ένας πολιτισμικός ‘ενισχυτής’ του άγχους», εξηγεί ο καθηγητής Δρ. Chandola. «Για κάποιους ηλικιωμένους, το πέρασμα στην αρχή της εβδομάδας πυροδοτεί μια βιολογική αλυσίδα που επιδρά για μήνες. Και δεν έχει να κάνει απαραίτητα με την εργασία, πρόκειται για κάτι βαθύτερα ριζωμένο στη φυσιολογία μας».
Κίνδυνος για την καρδιά
Η δυσλειτουργία του άξονα υποθαλάμου-υπόφυσης-επινεφριδίων που προκαλείται από το στρες της Δευτέρας συνδέεται στενά με αυξημένο κίνδυνο υπέρτασης, αντίστασης στην ινσουλίνη και καρδιαγγειακών παθήσεων. Οι ερευνητές επισημαίνουν πως οι Δευτέρες συνδέονται με αύξηση κατά 19% των καρδιακών προσβολών, ενώ μόνο το 25% της επίδρασης οφείλεται στο μεγαλύτερο άγχος αυτής της ημέρας. Το υπόλοιπο 75%; Στην ίδια τη… Δευτέρα, ως ημέρα «ενίσχυσης» του στρες.
Με λίγα λόγια, το «άγχος της Δευτέρας» δεν είναι μόνο κάτι ψυχολογικό, αλλά και ζήτημα υγείας. Η νέα αυτή έρευνα υπογραμμίζει πόσο βαθιά χαραγμένος είναι ο ρυθμός της εβδομάδας μας στο σώμα, ανεξάρτητα από το αν εργαζόμαστε ή όχι. Και αν κάτι μας διδάσκει, είναι ότι η σωστή διαχείριση του άγχους στην αρχή της εβδομάδας θα μπορούσε να ανοίξει τον δρόμο για νέες στρατηγικές πρόληψης των καρδιακών παθήσεων στους ηλικιωμένους.