Η μουρμούρα και η αδιάκοπη αρνητική κριτική προς τον ή τη σύντροφο αποδεικνύεται κάτι παραπάνω από αιτία πονοκεφάλων και τσακωμών. Νέα έρευνα δίνει οντότητα στη λαϊκή ρήση που θέλει τη συνεχή γκρίνια προς το έτερον ήμισυ να το οδηγεί νωρίτερα στο επέκεινα.
Στο παραπάνω ενδιαφέρον συμπέρασμα για όσους «μαρτύρησαν» στις σχέσεις τους κατέληξε ερευνητική ομάδα από το Κολλέγιο Lafayette της Πενσυλβάνια των ΗΠΑ, με επικεφαλής την καθηγήτρια Jamila Bookwala, κατόπιν μελέτης στοιχείων από 1.734 άνδρες και γυναίκες, συλλεχθέντα κατά την Εθνική Έρευνα για την Ποιότητα της Ζωής, Υγεία και Γήρανσης (NSHAP). Το ηλικιακό εύρος του δείγματος εκτεινόταν μεταξύ 57 και 85 ετών, με το 90% των συμμετεχόντων έγγαμους και τους υπόλοιπους σε σοβαρή σχέση ή συγκατοίκηση.
Χρησιμοποιώντας μια κλίμακα τριών βαθμίδων, με το ένα να δηλώνει την απουσία ή μερική άσκηση κριτικής εκ μέρους των συντρόφων και το τρία τη μέγιστη συχνότητα, οι ερευνητές συγκέντρωσαν τις απαντήσεις του δείγματος και τις επανεξέτασαν πέντε χρόνια μετά. Όπως φάνηκε, ο θάνατος ήρθε νωρίτερα για όσους δέχονταν πολύ συχνά κριτική, συμπέρασμα κοινό και για τα δύο φύλα.
Οι ερευνητές είχαν αποκλείσει άλλους παράγοντες που εμπλέκονται με τα επίπεδα θνησιμότητας όπως πιθανή φαρμακευτική αγωγή, το σωματικό βάρος ή η ηλικία.
Πώς η γκρίνια τρώει τον… σύντροφο
Σύμφωνα με την Δρ. Bookwala, η αδιάλειπτη αρνητική κριτική δεν έχει επιπτώσεις μόνο στην ψυχική αλλά και τη σωματική υγεία, λειτουργώντας ως ένας χρόνιος στρεσογόνος παράγοντας διαπροσωπικού χαρακτήρα που μπορεί να οδηγήσει μέχρι και στον θάνατο.
Καθώς ανέφερε στο Health Psychology, όσοι υποβάλλονταν σε συνεχή κριτική από τον ή τη σύντροφό τους, είχαν έως και 44% περισσότερες πιθανότητες να πεθάνουν στα πέντε χρόνια από την έρευνα, συγκριτικά με όσους βίωναν σε μικρότερη συχνότητα το φαινόμενο.
Συσχετίζοντας τους θανάτους με τη συχνότητα της αρνητική κριτικής, οι ερευνητές κατέληξαν σε μια αύξηση έως και 107% του κινδύνου θανάτου για όσους υπέμεναν το μαρτύριο της ανηλεούς κριτικής.
Τέλος, οι απαντήσεις των συμμετεχόντων με την ίδια αξιολογική μέθοδο σχετικά με το πόσο ανοίγονται στους συντρόφους τους αναφορικά με τα αισθήματά τους και εάν μπορούν να βασιστούν σε αυτούς, δεν φαίνονται να επηρέασαν το ερευνητικό πόρισμα, κατά τη Δρ. Bookwala.